* κιτρινισμένες λιθογραφίες * για τον Άνθρωπο και τις αξίες που χάνονται στην εποχή μας...

ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ
Τρίτη 1 Απριλίου 2014
Τετάρτη 19 Μαρτίου 2014
Για την μαζική απογοήτευση και τον επιβιωτισμό. Και η Αριστερά;

Του Γιώργου Αλεξάτου
Με αφορμή τη χθεσινή κατάληψη του δημαρχείου της Αθήνας από απολυμένους εργαζόμενους και την αδυναμία εξασφάλισης μαζικής συμπαράστασης, είναι πολλοί οι καλών προθέσεων φίλοι και σύντροφοι που κάνουν λόγο για την κυριαρχία ενός κλίματος μαζικής απογοήτευσης από την αναποτελεσματικότητα των αγώνων. Που στρέφει τη μεγάλη πλειονότητα του κόσμου στην αδιέξοδη προσπάθεια επιβίωσης, στη λογική του "ο σώζων εαυτόν σωθήτω".
Αν αυτά ισχύουν, νομίζω πως είναι υποχρεωμένη η Αριστερά -σε όλες τις εκδοχές της- να αναλύσει αυτή την κατάσταση, να τη μελετήσει σοβαρά και σε βάθος, καθώς δεν έχω υπόψη μου να έχει κάνει κάτι τέτοιο. Και να αναπροσανατολιστεί:
Αν πράγματι η κυρίαρχη τάση είναι η απογοήτευση και η αίσθηση του μάταιου από τους αγώνες που ηττώνται ο ένας μετά τον άλλον, θα έπρεπε να προβάλλει με κάθε τρόπο και με κάθε μέσο που διαθέτει τους λίγους, έστω, από αυτούς που νικάνε.
Και αν πράγματι η κυρίαρχη τάση είναι ο επιβιωτισμός, θα έπρεπε να αναδείξει ως ένα από τα κύρια μέτωπα παρέμβασης αυτό της κοινωνικής αλληλεγγύης.
Απέναντι στις αδιέξοδες και απελπισμένες προσωπικές προσπάθειες, να αντιπαρατάξει νέες μορφές συλλογικής διαχείρισης των προβλημάτων.
Το ξανακάναμε αυτό στα χρόνια της Κατοχής, με τη μεγάλη Μάχη της Επιβίωσης, και πετύχαμε. Το κλίμα αντιστράφηκε, καθώς πείστηκε ο κόσμος πως υπάρχει ελπίδα: Οι στίχοι του τραγουδιού "το ΕΑΜ μάς έσωσε απ' την πείνα, θα μας σώσει κι από τη σκλαβιά" είναι χαρακτηριστικοί.
Και μην πει κανένας εξυπνάκιας πως ήταν αδύνατη η κινητοποίηση του κόσμου της Αριστεράς για συμπαράσταση στην κατάληψη του δημαρχείου από τους απολυμένους και απολυόμενους.
Σχετικά πρόσφατη είναι η ιστορία με την ΕΡΤ. Και ήταν και στην άκρη του κόσμου, στην Αγία Παρασκευή και όχι στο κέντρο της Αθήνας.
Απλώς, τώρα δεν ήθελε κανένας αυτόν το αγώνα. Τώρα η προτεραιότητα είναι οι εκλογές.
Και όσο για το αυθόρμητο του κόσμου κι αυτό ελέγχεται.
Θα πιστέψω τελικά ότι στην ΕΡΤ ήταν τα τραγουδάκια και η παρουσία γνωστών δημοσιογράφων, καλλιτεχνών και άλλων ιερών τεράτων που γουστάρει ο ψαγμένος, ο αριστερός.
"Αχ, καλέ, ο τάδε! Βρε, κοίτα τη δείνα!"
Με τις καθαρίστριες και τους σχολικούς φύλακες θα τρέχει τώρα;
Με αφορμή τη χθεσινή κατάληψη του δημαρχείου της Αθήνας από απολυμένους εργαζόμενους και την αδυναμία εξασφάλισης μαζικής συμπαράστασης, είναι πολλοί οι καλών προθέσεων φίλοι και σύντροφοι που κάνουν λόγο για την κυριαρχία ενός κλίματος μαζικής απογοήτευσης από την αναποτελεσματικότητα των αγώνων. Που στρέφει τη μεγάλη πλειονότητα του κόσμου στην αδιέξοδη προσπάθεια επιβίωσης, στη λογική του "ο σώζων εαυτόν σωθήτω".
Αν αυτά ισχύουν, νομίζω πως είναι υποχρεωμένη η Αριστερά -σε όλες τις εκδοχές της- να αναλύσει αυτή την κατάσταση, να τη μελετήσει σοβαρά και σε βάθος, καθώς δεν έχω υπόψη μου να έχει κάνει κάτι τέτοιο. Και να αναπροσανατολιστεί:
Αν πράγματι η κυρίαρχη τάση είναι η απογοήτευση και η αίσθηση του μάταιου από τους αγώνες που ηττώνται ο ένας μετά τον άλλον, θα έπρεπε να προβάλλει με κάθε τρόπο και με κάθε μέσο που διαθέτει τους λίγους, έστω, από αυτούς που νικάνε.
Και αν πράγματι η κυρίαρχη τάση είναι ο επιβιωτισμός, θα έπρεπε να αναδείξει ως ένα από τα κύρια μέτωπα παρέμβασης αυτό της κοινωνικής αλληλεγγύης.
Απέναντι στις αδιέξοδες και απελπισμένες προσωπικές προσπάθειες, να αντιπαρατάξει νέες μορφές συλλογικής διαχείρισης των προβλημάτων.
Το ξανακάναμε αυτό στα χρόνια της Κατοχής, με τη μεγάλη Μάχη της Επιβίωσης, και πετύχαμε. Το κλίμα αντιστράφηκε, καθώς πείστηκε ο κόσμος πως υπάρχει ελπίδα: Οι στίχοι του τραγουδιού "το ΕΑΜ μάς έσωσε απ' την πείνα, θα μας σώσει κι από τη σκλαβιά" είναι χαρακτηριστικοί.
Και μην πει κανένας εξυπνάκιας πως ήταν αδύνατη η κινητοποίηση του κόσμου της Αριστεράς για συμπαράσταση στην κατάληψη του δημαρχείου από τους απολυμένους και απολυόμενους.
Σχετικά πρόσφατη είναι η ιστορία με την ΕΡΤ. Και ήταν και στην άκρη του κόσμου, στην Αγία Παρασκευή και όχι στο κέντρο της Αθήνας.
Απλώς, τώρα δεν ήθελε κανένας αυτόν το αγώνα. Τώρα η προτεραιότητα είναι οι εκλογές.
Και όσο για το αυθόρμητο του κόσμου κι αυτό ελέγχεται.
Θα πιστέψω τελικά ότι στην ΕΡΤ ήταν τα τραγουδάκια και η παρουσία γνωστών δημοσιογράφων, καλλιτεχνών και άλλων ιερών τεράτων που γουστάρει ο ψαγμένος, ο αριστερός.
"Αχ, καλέ, ο τάδε! Βρε, κοίτα τη δείνα!"
Με τις καθαρίστριες και τους σχολικούς φύλακες θα τρέχει τώρα;
Τρίτη 6 Αυγούστου 2013
περί Υγείας online: Ποιο φυτό Σκοτώνει τον καρκίνο σε 40 ημέρες;
περί Υγείας online: Ποιο φυτό Σκοτώνει τον καρκίνο σε 40 ημέρες;: Κινέζικο φυτό σκοτώνει τον καρκίνο σε 40 ημέρες..!!… Ένα ελάχιστα γνωστό φυτό με ένα πραγματικά περίεργο όνομα κάνει τώρα πρωτοσέλιδα ως...
Σάββατο 6 Ιουλίου 2013
Δευτέρα 9 Απριλίου 2012
Παρασκευή 6 Απριλίου 2012
Χάρτινος: "Αυτό το χτύπημα δεν ήταν στον Μάριο Λώλο, ήταν στ...
Χάρτινος: "Αυτό το χτύπημα δεν ήταν στον Μάριο Λώλο, ήταν στ...: Επιστολή - καταπέλτη δημοσίευσε στον προσωπικό της λογαριασμό στο Facebook η σύντροφος του προέδρου της Ένωσης Φωτορεπόρτερ Ελλάδας, Μάρι...
Σάββατο 17 Μαρτίου 2012
Ενα σκοτεινό και επικίνδυνο χορό εκατομμυρίων ευρώ αναδεικνύουν τα στοιχεία για τα μυστικά κονδύλια των υπουργείων, τα οποία προορίζονται για απόρρητες δαπάνες.
Στη σκοτεινή εποχή αυξάνονται τα μυστικά κονδύλια
Του Μιχάλη Σιάχου - Δρόμος της Αριστεράς"
Ενα σκοτεινό και επικίνδυνο χορό εκατομμυρίων ευρώ αναδεικνύουν τα στοιχεία για τα μυστικά κονδύλια των υπουργείων, τα οποία προορίζονται για απόρρητες δαπάνες. Ένα χορό που έχουν στήσει, μεθοδικά, κυρίως τα υπουργεία Εξωτερικών και Προστασίας του Πολίτη, τα οποία και διαθέτουν όλα και μεγαλύτερα ποσά σε άγνωστους αποδέκτες, αλλά και για την αγορά εξοπλισμού, ο οποίος χρησιμοποιείται από τις ειδικές υπηρεσίες της Αστυνομίας.
Είναι δεδομένο ότι η τεχνική της παραπειστικότητας είναι μόνιμη καταφυγή της εξουσίας τόσο σε καιρούς ομαλότητας, όσο και πολύ περισσότερο σε καιρούς που τα πράγματα πρέπει να μεταλλαχθούν επί τα χείρω. Μέρος αυτής της τεχνικής είναι το ψευδεπίγραφο, η πλήρης διαστροφή της αλήθειας. Η πρακτική αυτή στη μετανεωτεριστική εποχή και σε συνδυασμό με το ΠΑΣΟΚ έφτασε στο απόγειο της.
Ενδεικτικά, αν είσαι ένας τύπος που έχει διασυνδέσεις με τα πιο κλειστά και απροσπέλαστα λόμπι της διεθνούς και αμερικανικής πολιτικής, αν έχεις ασκήσει επί χρόνια μυστική διπλωματία, αν η άνοδος σου στην εξουσία πριν επικυρωθεί εκλογικά είχε συμφωνηθεί ως εκτέλεση συμβολαίου συμφοράς και κατοχής, τότε θα χρειαζόσουν μια γιγαντιαία επιχείρηση εξαπάτησης και αποπροσανατολισμού. Τότε θα μπορούσες να διακηρύξεις τη νέα αμερικανιά, το «open gov» και να διαλαλείς «όλα στο φως».
Το σχέδιο περιλάμβανε θεαματικές κινήσεις, προβαλλόμενες κάθε βράδυ από τηλεοράσεως, ανοιχτές συνεδριάσεις του Υπουργικού Συμβουλίου, δημοσιοποίηση των πρακτικών του κ.λπ. Περιελάμβανε και συνοδοιπόρους από μη κυβερνητικές οργανώσεις που θα εκστασιάζονταν, εφημερίδες που για ξεκάρφωμα το έπαιζαν αντιπολίτευση, να συνωμοτούν, να πολλαπλασιάζουν και να επαυξάνουν κ.λπ.
Έρχονται, όμως, τα στοιχεία και αποδεικνύουν το στήσιμο, την τεχνική, το πώς ακριβώς γίνεται η δουλειά. Τα μυστικά κονδύλια των υπουργείων, όπως δόθηκαν στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής, είναι αποκαλυπτικά.
Το υπουργείο Εξωτερικών στον προϋπολογισμό του 2010 και στον κωδικό για τις απόρρητες δαπάνες είχε εγγράψει 18 εκατ. ευρώ, και τελικά διέθεσε (κρατηθείτε) 56 εκατ. ευρώ. Για το2001 το αντίστοιχο ποσό που έχει εγγραφεί στον προϋπολογισμό φτάνει τα 34,1 εκατ. ευρώ. Με βάση το 2010 είναι προφανές σε τι ύψος μπορεί να φτάσει, τελικά, το ποσό του 2011.
Το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη για απόρρητες δαπάνες, οι οποίες «αφορούν υλικοτεχνικό εξοπλισμό Ειδικών Υπηρεσιών της Ελληνικής Αστυνομίας», το 2010 διέθεσε 20 εκατ. ευρώ, ενώ για το 2011 έχει εγγράψει στον προϋπολογισμό του 11,14 εκατ. ευρώ. Για τις απόρρητες δαπάνες της ΕΥΠ το 2010 διατέθηκαν 8,6 εκατ. ευρώ, ενώ ο προϋπολογισμός του 2011 προβλέπει 6 εκατ. ευρώ.
Είναι προφανές ότι μιλάμε για τεράστια ποσά τα οποία χρησιμοποιούνται με τον πιο «σκοτεινό» τρόπο, όπως ακριβώς ορίζει και το περιβάλλον της κρίσης και της λαϊκής οργής. Σε ό,τι έχει να κάνει με το υπουργείο Εξωτερικών, μιλάμε κυρίως για μυστική διπλωματία, lobbying, διαμορφωτές κοινής γνώμης, ώστε να ορίζονται ατζέντες, να «εφευρίσκονται» σοβαρά θέματα ή να «χαμηλώνουν» άλλα κ.λπ. Στα του υπουργείου (δήθεν) Προστασίας του Πολίτη, το ποσό είναι, επίσης, τεράστιο και δικαιολογεί ακόμα και τις πιο συνωμοσιολογικές σκέψεις.
Για τι εξοπλισμό μιλάμε; Πώς αυτός χρησιμοποιείται και πόσο παραβιάζει ή καταλύει τη δημοκρατία; Λίγα και ρητορικά ερωτήματα που, ωστόσο, αναδεικνύουν ένα σοβαρό ζήτημα. Και, τέλος, αξίζει να σημειωθεί ότι τα υπουργεία ποτέ δεν απάντησαν στη σχετική ερώτηση που είχε κάνει ο πρόεδρος της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας. Έπρεπε να κάνει νέο αίτημα ο βουλευτής Επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ, Βασίλης Μουλόπουλος, και να ζητηθούν τα στοιχεία από την Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής, για να ανταποκριθούν τα υπουργεία. Τα οποία ποτέ δεν θα πουν σε ποιους πάνε και πώς χρησιμοποιούνται τα τόσα εκατομμύρια ευρώ, αλλά το σκηνικό που στήνεται θα επιτρέπει εύγλωττους και σαφείς συνειρμούς.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
